14 Ağustos 2012 Salı

Seni çok özlüyorum .




Haklı bir sebebi olsa da yokluğunun,
dayanmak için yeterli değil hiçbirşey..

Oysa biliyorsun,
yokluğunun yabancısı değilim ben.
Ancak, sesin de uzağıma düştüğünden bu yana çekilmez oldu sensizlik!

Belki de daha önce bu denli sensiz kalmadığımdandır bu halim..
Zorlu bir yolda yürüdük ama mesafeleri azaltmayı bildik biz,
sevgi ve güvenimizle..
Kimse anlamadı belki ama umursamamayı öğrendik,
-kırılsakta duyduklarımıza-
çünkü ne yaşadıysak biz yaşadık!
Kimse bilemez, biz kadar.

Kendi adıma söylemeliyim ki,
üzülmedim dersem yalan olur!
Ama hoş gördüm her sözü de, söyleyeni de..
En büyük cevabı ise ''biz'' kalarak verdiğimizi düşünüyorum.


Ve şimdi sen,
hiç yok olmadığın kadar yoksun!
''Sabret'' diyorsun..
 Biliyorum, çoğu gitti azı kaldı..
Ama bilmek yetmiyor bazen!
-ki bu ''bazenler çoğalıyor bazen!''
Tıpkı şarkıda ki gibi..


Şafak 34..




*Simla

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder