27 Mart 2014 Perşembe

Sen..


Aşk'la düştüm hayata, sevgiyle can buldum.



Bir hayaldin önce sen,
''mutluluk'' koymuştum adını..
Hiç tanımadığım,
ismini bile bilmediğim birini
mutluluğa giden yol bildim içten içe..

Birgün gelip beni bulacağını bilerek,
belki de sana gelene dek kırılarak,
kırıldıkça büyüyerek..
Ama hep inanarak;
birgün çok mutlu olacağıma, beklediğim seninle..
Hep masallara inandım ki ben, mutlu sonla biten..
Ve mutluluk; çok sevmek ve çok sevilmek demekti.


Sonra seni tanıdım..
Belki de hayal kırıklığı olacaktın, -ki her başlangıç umutla yürür insanın içinde!
Zorlu bir yoldu bu aslında; haketmeyi gerektiren,
sevgi, saygı ve güvenin yanında sabırla süslenen..
Oysa azına inandırmışım kendimi;
mutluluğun doğasına aykırıymış son,
sonsuz mutluluğum seninle yazılmış benim.

 
Kalbimde ki dua,
gökyüzüne uçurduğum dileklerim..
hayallerim, seni çağırıyormuş meğer..
Şimdi evimde; kalbindeyim,
her gün huzura uyandığım gözlerinin içindeyim..
İyi ki'ler hiç bu kadar anlamlı ve bir o kadar anlamsız olmamıştı,
biz olana dek..:)


*Simla

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder