Biraz korunmak, biraz şımarmak..
Bir kaç çeşit yemek yapmak, İstiklal caddesinde sıkı sıkı elini tutmak..
Belki film izlemek ama mutlaka çekirdek çitlemek, bir yerlerde çay içmek..
Pazar sabahı kahvaltısı etmek uzun uzun, sahilde yürüyüş yapmak gibi küçük
ama zor heveslerim var!
Neden mi?
Herkesin eli tutulmaz, herkesle film seyredilmez, herkesle çekirdek
çitlenmez, herkesin kadını olunmaz da o yüzden!
İçinden gelmeli..
Hücrelerine kadar hissetmeli, DNA”larına kadar bilmeli insan!
Düşünerek emin olunmaz, bir anda ya olunur ya olunmaz.
Bir de şu yakın geçmiş duvarları olmasa, kafa da hiç karışmaz ya, olsun!
Oysa bazen tek bir söze ya da bir bakışa yıkılır bütün duvarlar..
Kek yapmayı da öğrenmek lazım aslında bir ara!
Sabahları uyandığımda ''günaydın sevgilim'' mesajları görmek istiyorum
telefonumda.
Gün içinde özlediğim birisi olsun istiyorum.
Özlemek istiyorum birini.
Çok özlersem dayanamayıp gidip sarılmak istiyorum.
Dayanamamak istiyorum!
Çalışırken düşünmek istiyorum sonra o'nu!
Aklımda olduğu için gülümsemek istiyorum ara ara..
Gülümsediğim için daha çok çalışmak..
Birini sevmek istiyorum; hiç kimseyi sevmediğim gibi, biri sevsin istiyorum
beni, hiç sevilmediğim gibi..
Biri o kadar çok sevsin ki beni, hatalarımı da sevsin istiyorum!
O kadar çok sevsin ki; hata yapmaktan ödüm kopsun!
Kıskansın istiyorum biri beni!
Sorsun istiyorum ''neredesin?'' diye..
"Hımm kim aradı bakayım?" diye! Ben sormam ama, korkmasın..
O sorsun! ''Biliyor musun ne oldu?'' ile başlayan heyecanlı cümlelerimin
sonuna kadar tahammül etsin istiyorum biri bana.
Mutlaka ipe sapa gelmez bir şey olmuştur ama dinlesin sonuna kadar.
Ya bir yavru kedi macerası ya da işte ona benzer bir şeyler olmuştur.
Ben de her seferinde sanki bahçeyi kazmışımda hazine bulmuşum gibi
heyecanla ve öneminin üzerine basa basa anlatırım ya, dinlesin işte.
''Yaa, evet, çok mühim bir şeyler olmuş'' falan desin bir de sonunda..
Şimdi ben istesem İstiklal caddesinde birinin elini tutup gezemem mi?
İstesem benimle birlikte çekirdek çitleyip aynı anda film seyretmeyi de
başarabilecek birini bulamam mı?
Şimdi ben yalnız olmak istemesem, yalnız olur ve bunları da yazıyor
olur muydum?
Hiç sanmam!
Bir kaç çeşit yemek yapmak, İstiklal caddesinde sıkı sıkı elini tutmak..
Belki film izlemek ama mutlaka çekirdek çitlemek, bir yerlerde çay içmek..
Pazar sabahı kahvaltısı etmek uzun uzun, sahilde yürüyüş yapmak gibi küçük
ama zor heveslerim var!
Neden mi?
Herkesin eli tutulmaz, herkesle film seyredilmez, herkesle çekirdek
çitlenmez, herkesin kadını olunmaz da o yüzden!
İçinden gelmeli..
Hücrelerine kadar hissetmeli, DNA”larına kadar bilmeli insan!
Düşünerek emin olunmaz, bir anda ya olunur ya olunmaz.
Bir de şu yakın geçmiş duvarları olmasa, kafa da hiç karışmaz ya, olsun!
Oysa bazen tek bir söze ya da bir bakışa yıkılır bütün duvarlar..
Kek yapmayı da öğrenmek lazım aslında bir ara!
Sabahları uyandığımda ''günaydın sevgilim'' mesajları görmek istiyorum
telefonumda.
Gün içinde özlediğim birisi olsun istiyorum.
Özlemek istiyorum birini.
Çok özlersem dayanamayıp gidip sarılmak istiyorum.
Dayanamamak istiyorum!
Çalışırken düşünmek istiyorum sonra o'nu!
Aklımda olduğu için gülümsemek istiyorum ara ara..
Gülümsediğim için daha çok çalışmak..
Birini sevmek istiyorum; hiç kimseyi sevmediğim gibi, biri sevsin istiyorum
beni, hiç sevilmediğim gibi..
Biri o kadar çok sevsin ki beni, hatalarımı da sevsin istiyorum!
O kadar çok sevsin ki; hata yapmaktan ödüm kopsun!
Kıskansın istiyorum biri beni!
Sorsun istiyorum ''neredesin?'' diye..
"Hımm kim aradı bakayım?" diye! Ben sormam ama, korkmasın..
O sorsun! ''Biliyor musun ne oldu?'' ile başlayan heyecanlı cümlelerimin
sonuna kadar tahammül etsin istiyorum biri bana.
Mutlaka ipe sapa gelmez bir şey olmuştur ama dinlesin sonuna kadar.
Ya bir yavru kedi macerası ya da işte ona benzer bir şeyler olmuştur.
Ben de her seferinde sanki bahçeyi kazmışımda hazine bulmuşum gibi
heyecanla ve öneminin üzerine basa basa anlatırım ya, dinlesin işte.
''Yaa, evet, çok mühim bir şeyler olmuş'' falan desin bir de sonunda..
Şimdi ben istesem İstiklal caddesinde birinin elini tutup gezemem mi?
İstesem benimle birlikte çekirdek çitleyip aynı anda film seyretmeyi de
başarabilecek birini bulamam mı?
Şimdi ben yalnız olmak istemesem, yalnız olur ve bunları da yazıyor
olur muydum?
Hiç sanmam!
Birinin elini tutmakla, birinin elini sıkı sıkı tutmak
arasında çok fark var! Ya tutarsın ya da tutmazsın ya da, tutmuş gibi
yaparsın işte.
Ben yapmam! Bunu zaten bilirsin. Kimin elini tutacağını yani.
Deneyerek bulmazsın. Sadece bilirsin.
Bilmek! Açıklaması yok. Ve ben elini sıkı sıkı tutmayacağımı bildiğim hiç
kimseyle İstiklal caddesine gitmeyeceğim!
Heyecanla ve özene bezene olmadıktan sonra kimseye yemek yapmayacağım!
Repliklerin bir anlamı yoksa, kimseyle film seyretmeyeceğim.
Zaten çekirdeği unutsun bile, asla olmaz!
Birinin kadını olmak istiyor canım; biraz korunmak, biraz şımarmak…
Çekirdek mutlaka olsun!
arasında çok fark var! Ya tutarsın ya da tutmazsın ya da, tutmuş gibi
yaparsın işte.
Ben yapmam! Bunu zaten bilirsin. Kimin elini tutacağını yani.
Deneyerek bulmazsın. Sadece bilirsin.
Bilmek! Açıklaması yok. Ve ben elini sıkı sıkı tutmayacağımı bildiğim hiç
kimseyle İstiklal caddesine gitmeyeceğim!
Heyecanla ve özene bezene olmadıktan sonra kimseye yemek yapmayacağım!
Repliklerin bir anlamı yoksa, kimseyle film seyretmeyeceğim.
Zaten çekirdeği unutsun bile, asla olmaz!
Birinin kadını olmak istiyor canım; biraz korunmak, biraz şımarmak…
Çekirdek mutlaka olsun!
*Alıntı
